خسرو و شیرین یکی از مشهورترین آثار نظامی گنجوی، شاعر بزرگ قرن ششم هجری است.

این منظومه حدود ۶۵۰۰ بیت دارد و از مهم‌ترین آثار عاشقانه ادبیات فارسی به شمار می‌رود.

خسرو پرویز، شیرین و فرهاد مهم‌ترین شخصیت‌های این داستان هستند.

بخش‌هایی از داستان ریشه تاریخی دارد، اما نظامی آن را با عناصر ادبی و تخیلی غنی کرده است.

فرهاد عاشقی فداکار است که به شیرین دل می‌بازد و یکی از تأثیرگذارترین شخصیت‌های داستان محسوب می‌شود.

ارزش عشق حقیقی، وفاداری، فداکاری و پایبندی به عهد از مهم‌ترین پیام‌های داستان است.

این اثر دومین منظومه از مجموعه مشهور خمسه نظامی محسوب می‌شود.

زیبایی زبانی، شخصیت‌پردازی قوی و روایت عاشقانه ماندگار باعث شده این اثر از شاهکارهای ادبیات فارسی شناخته شود.

داستان با مرگ خسرو و سپس جان‌سپردن شیرین در کنار او به پایان می‌رسد.

این اثر الگویی برای بسیاری از منظومه‌های عاشقانه فارسی و الهام‌بخش نسل‌های بعدی شاعران بوده است.